Menu

زیبایی معنوی زنان مؤمن‏ و بیست درس از لباس زندگی

زیبایی معنوی زنان مؤمن‏ و بیست درس از لباس زندگی

زیبایی معنوی زنان مؤمن‏ قرآن کریم، در این باره مطالبی را در سوره احزاب بیان کرده است: «یا نِساءَ النَّبیِ لَسْتُنَّ کَاَحَدٍ مِنَ ...
print کد خبر: 125 تعداد بازدید: 1368
تاریخ انتشار: 27آذر1395, 21:39:12

زیبایی معنوی زنان مؤمن‏

قرآن کریم، در این باره مطالبی را در سوره احزاب بیان کرده است:

«یا نِساءَ النَّبیِ لَسْتُنَّ کَاَحَدٍ مِنَ النّساءِ اِنِ اتَقَیْتُنَّ فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذی‏ فی‏ قَلْبِه‏ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلاً مَعْروُفاً»(احزاب، ۳۲)

همسران پیامبر! شما همچون یکی از زنان معمولی نیستید، اگر تقوا پیشه کنید؛ بنابر این به گونه‏ای هوس‏انگیز سخن نگویید که بیماردلان در شما طمع کنند و سخن شایسته بگویید.

«وَ قَرْنَ فی‏ بُیُوتِکُنَّ وَ لاتَبَرَّجَنَ تَبَّرُجَ الْجاهِلیَّةِ الاوُلی وَ اَقِمْنَ الصَّلوةَ وَ اتینَ الزَّکوةَ وَ اَطِعْنَ اللَّهَ وَ رَسوُلَهُ اِنَّما یُریدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الِّرجْسَ اَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً»(احزاب، ۳۳)

و در خانه‏های خود بمانید و همچون جاهلیت نخستین، در میان مردم ظاهر نشوید و نماز را به پا دارید و زکات را ادا کنید و خدا و رسولش را اطاعت نمایید؛ خداوند فقط می‏خواهد پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و کاملاً شما را پاک سازد.

«وَ اذْکُرْنَ ما یُتْلی فی‏ بُیوُتِکُنَّ مِنْ ایاتِ‏اللَّهِ وَ الْحِکْمَةِ اِنَّ اللَّهَ کانَ لَطیفاً خَبیراً»(احزاب، ۳۴)

و آنچه را در خانه ‏های شما از آیات خداوند، حکمت و دانش خوانده می‏شود، یاد کنید، که خداوند لطیف و خبیر است.

«اِنَّ الْمُسْلِمینَ وَ الْمُسْلِماتِ وَ الْمُؤْمِنینَ وِ الْمُؤْمِناتِ وَ القانِتینَ وَ القانِتاتِ وَ الصّادِقینَ وَ الصَّادِقاتِ وَ الصّابِرینَ وَ الصّابِراتِ وَ الخاشِعینَ وَ الْخاشِعاتِ وَ الْمُتَصَدِّقینَ وَ الْمُتَصَدّقاتِ و الصَّائمینَ و الصَّائماتِ وِ الحافِظینَ فُروُجَهُمْ وَ الحافِظاتِ وِ الذّاکِرینَ اللَّهَ کَثیراً وَ الذَّاکِراتِ اَعَدَّاللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَ اَجْراً عَظیماً»(احزاب، ۳۵)

به یقین، مردان و زنان مسلمان، مردان و زنان با ایمان، مردان و زنان مطیع فرمان خدا، مردان و زنان راستگو، مردان و زنان صابر و شکیبا، مردان و زنان با خشوع، مردان و زنان انفاق کننده، مردان و زنان روزه‏ دار، مردان و زنان پاکدامن و مردان و زنانی که بسیار یاد خدا می‏کنند، خداوند برای همه آنان مغفرت و پاداش عظیمی فراهم ساخته است.

ده دستور قرآن برای زنان مؤمن‏

۱. بدانید شما زنان معمولی نیستید (عزّت نفس)؛

۲. تقوا پیشه کنید (مهار نفس)؛

۳. به گونه‏ای سخن نگویید که بیماردلان به شما طمع کنند (کرامت نفس)؛

۴. سخن شایسته بگویید (کمال در گفتار)؛

۵. زیاد در بین مردم ظاهر نشوید (جلال اجتماعی)؛

۶. نماز را به پا دارید (جمال الهی)؛

۷. زکات را ادا کنید (انقطاع دل از مال دنیا)؛

۸. خدا و رسولش را اطاعت کنید؛

۹. به آیات الهی برای عمل کردن گوش فرا دهید؛

۱۰. دانش و حکمت فرا گیرید.

صفات زنان نادان در عصر پیامبر صلی الله علیه وآله‏

۱. حجاب درستی نداشتند؛

۲. دنباله روسری‏ های خود را به پشت سر می‏انداختند؛ به طوری که گلو و قسمتی از سینه و گردنبند و گوشواره‏ های آن‏ها نمایان بود؛

۳. کفش‏های پاشنه بلند صدادار به پا می‏نمودند؛

۴. خلخال‏ های پاهایشان را ظاهر می‏کردند؛

۵. خنده ‏های بسیار بلند شهوت‏ انگیز از خانه ‏هایشان به گوش می‏رسید؛

۶. بر سر معابر با بدترین وضع گرد هم می‏نشستند؛

۷. با شکستن تخمه، اوقات خود را به بطالت می‏گذراندند.

مقایسه زنان عصر جاهلیت با جاهلیت معاصر

اگر در زمان جاهلیت، زنان عرب، تبرج(آشکار شدن در برابر مردم) به زینت می‏کردند و روسری‏های خود را کنار می‏زدند؛ به گونه‏ای که مقداری از سینه و گلو و گردنبند و گوشواره آن‏ها نمایان می‏شد؛ در عصر ما اجتماعاتی به نام «کلوپ برهنگان» تشکیل می‏شود، که افراد در آن برهنه مادرزاد می‏شوند. رسوایی‏های پلاژهای کنار دریا و استخرها و حتی معابر عمومی ناگفتنی است.

اگر در زمان جاهلیت، زنان عرب آلوده، ذوات الاعلام بودند، که پرچم بر در خانه خود می‏زدند تا افراد را به سوی خود دعوت کنند؛ در جاهلیت معاصر، افرادی هستند که در روزنامه‏ های مخصوص، مطالبی را در این زمینه مطرح می‏کنند که قلم از ذکر آن شرم دارد و حقاً که جاهلیت عرب بر آن شرف خواهشت داشت.

اگر در جاهلیت بدوی، علم و آموزش معنایی نداشت؛ در جاهلیت قرن بیستم، مراکز آموزش به مهد آمیزش مبدّل شده است!

اگر در جاهلیت بدوی، چند زن به دلیل فقر، سقط جنین می‏کردند؛ در جاهلیت قرن ما، تعداد کورتاژها و سقط جنین‏ها قابل شمارش نیست!

دنیا دنیای امروز در تَب جاهلیت مُدرن می‏سوزد و هر روز، هزاران قربانی می‏دهد.

فصل پانزدهم زندگی پویا و سر زنده‏

۱. غرق شدن در «خیال» را رها کنیم.

خیال مانند خال است، که اگر زیاد شود، سبب زشتی می‏گردد.

گل‏های زندگی زنده، مودّت و محبت است.

جوهر ازدواج، تفکّر است.

خیال‏ پردازی، از شیطان است.

فکر، اگر مدار مثبت خود را طی کند، به تدبّر مبدّل می‏شود؛ ولی اگر از مسیر خود خارج شود، به خیال تبدیل می‏گردد.

۲. زندگی کردن درست را فرا بگیریم.

ساختن یک ساختمان، مهندس و عمله کار کرده نیاز دارد. برای هر دیواری که می‏سازند، هم مسایل مهندسی و هم مسایل تخصصی را رعایت می‏کنند.

آیا زندگی ما به نقشه و مصالح و تخصص و تجربه نیاز ندارد؟

علامه شهید مطهری(رحمةاللَّه) می‏فرماید:

«آیا برای هفتاد سال زندگی، هفتاد ساعت آموزش زندگی لازم نیست؟»

۳. عشق به همسر را جاودانه کنیم.

وقتی به دختر جَحش گفتند که دایی تو (حمزه سیدالشهدا) را کشتند، گفت: «انا لِلّه و انا الیه راجعون». کسی آمد و به او گفت: «دختر جحش! برادرت را نیز شهید کردند». گفت: «انا لِلّه و انا الیه راجعون». دیگری آمد؛ ولی جرأت نکرد به دختر جحش بگوید، به پدر او گفت: «یا جحش! به دخترت بگو: شوهرت را شهید کردند.»

وقتی به دخترش خبر داد، صدای ضجّه و ناله او بلند شد. آن قدر گریه کرد تا این که صدای ناله و ضجّه او به رسول خداصلی الله علیه وآله رسید.

پیامبر صلی الله علیه وآله فرمودند: «دختر جَحش! چرا چنین ناله می‏کنی؟»

عرض کرد: «یا رسول اللَّه! آیا می‏توانید خاطره خدیجه را فراموش کنید؟» آن قدر گریه کرد تا پیامبر نیز به گریه افتاد. سپس گفت: «داغ شوهر بدترین داغ‏ هاست.»

غش کردن فاتح خیبر در شنیدن خبر شهادت حضرت زهرا علیها السلام و گریه‏ های زیاد پیامبر صلی الله علیه وآله پس از مرگ خدیجه (در هر زمانی که آن حضرت نام خدیجه را می‏شنیدند)، شاهد این مدعاست.

۴. دوره عشق اولیه، هفت سال بیش‏تر نیست؛

پس برای تداوم عشق در زندگی هفتاد ساله خود، نیاز به اندیشه و تجربه داریم.

پیامبر اکرم ‏صلی الله علیه وآله فرمودند:

«حُبُّ الشَّی‏ء یُعْمی‏ وَ یُصّم»

عشق به چیزی (انسان را) کور و کَر می‏کند.

پیش از ازدواج، در دوران نامزدی و اوج عشق و عاشقی، وقتی لیوان می‏شکند، می‏گوید: اشکال ندارد، فدای سَرَت؛ ولی بعد از ازدواج، هنگامی که لیوان می‏شکند، فریاد می‏کشد: مگر کوری!

قبل از ازدواج اشکالات کوچک را نمی‏بیند؛ ولی بعد از ازدواج چشم‏هایش باز می‏شود و...

۵. در اولین فرصت، ناراحتی‏ ها را از بین ببریم.

پیامبر اکرم ‏صلی الله علیه وآله می‏ فرمایند:

«هر یک، قدم اول را برای آشتی کردن برداشتید، من قول می‏دهم - به جان دخترم فاطمه‏ علیها السلام - که در قیامت اولین قدم را برای شفاعت از او بردارم.»

شهید دستغیب‏ رحمهم الله می‏فرمود:

«هر وقت بین زن و شوهر شکرآب شد، نباید دستشان در سفره، تا (خم) شود؛ بلکه باید لقمه را بر دهان همسرت بگذاری تا اخم او از بین برود.»

بیش‏ترین قتل‏ها، خودکشی‏ها، افسردگی‏ها و کسالت در کار، به دلیل بی‏ مهری‏ هاست.

قصه کارگری که کار مَنْجَنیق را می‏کرد

در روزهایی که ساختمان عالی ‏قاپو در میدان امام اصفهان ساخته می‏شد، کارگری بود که مانند مَنْجَنیق، خشت را به بالای ایوان عالی ‏قاپو پرتاپ می‏کرد. همه از قدرت او متعجب بودند؛ تا این که پیرزنی که از آن جا می‏گذشت، گفتگوی مردم را شنید. پیرزن ایستاد و گفت:

آقا! (کارگر) یک کاسه آش نذری دارم؛ نشانی منزلت را بده، ببرم.

کارگر بیچاره از همه جا بی‏ خبر، نشانی را داد و به کارش مشغول شد. پیرزن، به در خانه کارگر رفت و به همسر او گفت: راستش را بخواهی، امروز شوهرت رفته یک زن دیگر گرفته است!

فردا مردم دیدند که کارگر دیرتر از همه سر کار آمد و اخم‏ هایش در هم بود. اولین خشت را که پرتاپ کرد، چند متری بالاتر نرفت و بر سرش خورد. پیرزن که آمده بود عملی شدن نقشه‏اش را نظاره کند، خندید و گفت: «زن مهربان، شوهرش را منجنیقی می‏کند.»

۶. قوای سه گانه را مهار کنیم.

۱. قوای شنیداری (گوش = تشخیص)

۲. قوای دیداری (چشم = تشخیص)

۳. قوای حسّی (لمس = تشخیص)

امام صادق‏ علیه السلام فرمودند:

«اگر با چشمانت زنا کردی، هنگام مردنت تمام دنیا مثل سنگ آسیاب می‏شود و پایه ‏های آن در چشمانت فرو می‏رود.»

پُل بین قوای شنیداری و تشخیص، قوای دیداری است.

ز دست دیده و دل هر دو فریاد  که هر چه دیده بیند دل کند یاد

فصل شانزدهم

لباس زندگی‏

بهترین هدیه پروردگار به خانواده‏ ها، آیه۱۸۷ سوره بقره است:

«هُنَّ لِباسٌ لَکُمْ وَ اَنْتُم لِباسٌ لَهُنَّ»

(زنان) لباس هستند برای شما (مردان)، و شما (مردان) لباس هستید برای آن‏ها (زنان).

معجزه قرآن این است که فقط یک کلمه را اصل و تمام شکل زندگی بیان فرموده و آن کلمه «لباس» است.

بیست درس از واژه «لباس»

قرآن کریم می‏فرماید: زن و مرد باید برای همدیگر لباس باشند. اگر خوب دقّت کنیم، خواهیم فهمید که تمام نکته‏ها و هشدارها در همین یک کلمه گنجانده شده است.

۱. گزینش لباس، اختیاری است.

شرط اذن ولّی برای ازدواج دختر باکره، دلیل بر نداشتن اختیار در انتخاب نیست.

۲. تناسب لباس باید در نظر گرفته شود.

۱. اندازه؛ ۲. الگو(مدل)؛ ۳. رنگ؛ ۴. نوع.

دوری از ازدواج‏ های مبتنی بر عشق‏های مجازی یا مبادله ‏ای.

اوّل باید همگِلی را در نظر گرفت، بعد همدلی را.

۳. انسان عاقل، به طور طبیعی نیاز به لباس دارد.

دختر و پسر عاقل نیاز به ازدواج دارند.

۴. لباس، عیب‏ پوشی می‏کند.

لباس، زیبایی ظاهری را نشان می‏دهد؛ ولی عیب‏ها را مخفی می‏کند.

۵. لباس، آرامش خاطر می‏آورد.

زیاد بودن یا کم بودن لباس، آرامش خاطر را از بین می‏برد.

آرامش خاطر انسان در سه چیز است:

۱. منزل و خانه؛(نحل، ۸۰)

۲. شب؛(غافر، ۶۱)

۳. همسر.(روم، ۲۱)

پرسش: چرا جوانان در خانه نمی‏ مانند و همیشه بیرون می‏روند؟ چون در خانه همسر ندارند؛ لذا اگر خواستید جوانان به خانه دلبستگی داشته باشند، باید ازدواج کنند تا به زندگی دلگرم شوند.

۶. لباس باید مفید باشد.(گرچه ارزان)

لباس ارزان بر قامت انسان عیب نیست؛ بلکه بی‏ لباسی زننده است.

مهریه زن باید کم و در حدّ توان پرداخت داماد باشد.

۷. لباس کهنه و دست دوم عیب نیست.

زنانی که شوهرانشان فوت کرده ‏اند یا مطلّقه هستند، چه عیبی دارد مجدداً شوهر کنند؟

مردانی که همسرانشان فوت کرده یا به هر دلیلی آنان را طلاق داده‏ اند، از ازدواج دوباره با یک زن مطلقه یا بی‏ شوهر خجالت نکشند.

۸. لباسِ آلوده، عیب است.

دختر و پسر آلوده به فحشا و اعتیاد، اول باید آگاه شوند، بعد ازدواج کنند. زندگی حَرَم است؛ انسان باید با اطلاعات کامل و با «احرام» عفاف و «غسل» از گناهان، با «تلبیه» اخلاق از «میقات» نامزدی به طرف «حَرَم» عقد حرکت کند و با توجّه، به «دور کعبه» زندگی «طواف» کند.

۹. لباس، تغییرپذیر است.

زن و مردی که اخلاقشان با هم تفاهم ندارد، نا امید نباشند؛ زن و مرد هم می‏توانند همدیگر را تغییر دهند، ولی تاوان آن را نیز باید بپردازند.

۱۰. محرم‏ترین چیز برای انسان، لباس اوست.

زن و مرد نباید از همدیگر چیزی را پنهان کنند، بلکه باید همراز و محرم یکدیگر باشند.

۱۱. نگهداری لباس از پلیدی‏ها (نجاست و خباثت).

همسر خود را در مجلسی ببر که دچار مشکلات اخلاقی (خبث) نگردد. مبادا زن و مرد در زندگی به پاکی و نجاست اهمیت ندهند.

۱۲. لباس آلوده، بدن را؛ و بدن آلوده، لباس را نیز آلوده می‏کند.

زن بی‏ ایمان، مرد خود را نیز بی ‏ایمان می‏کند. (اگر مرد، به ضعف ایمان همسرش بی‏ توجه باشد).

مرد بی‏ تقوا، همسرش را نیز به گناه می‏کشاند. (اگر زن نسبت به بی ‏تقوایی شوهر خود بی ‏اعتنا باشد).

۱۳. لباس، ملازم و همراه انسان است.

از تولّد تا مرگ و از مرگ تا محشر، انسان با لباس سر و کار دارد. (از قنداقه تا کفن) و لذا انسان نمی‏تواند بگوید من کاری با همسرم ندارم؛ زن و مرد همیشه به همدیگر نیاز دارند.

۱۴. ابتدایی‏ ترین زینت انسان، لباس اوست.

ازدواج برای همه دختران

و پسران لازم است.

۱۵. لباس شُهرت نپوشید.

مبادا برای این که مشهور شویم، با فلان دختری که پدرش معروف است، ازدواج کنیم، یا به فلان جوانی که خودش یا پدرش معروفند، دختر بدهیم. نیّت ازدواج باید پاک باشد؛ برای خودنمایی ازدواج نکنیم.

۱۶. لباس زن و مرد جداست.

کار مرد، تلاش در بیرون از منزل است.

کار زن، کدبانویی و تربیت فرزند در داخل منزل است.

ناز و عشوه، در شأن زن، و غیرت در شأن مرد است.

۱۷. لباس دست و پاگیر، ایجاد مزاحمت می‏کند.

توقعات بی‏جا، چشم و هم چشمی، و نِق زدن زن؛ مرد را بدبین، بخیل، شکّاک و بداخلاق می‏کند.

خشونت، کتک کاری، بی‏ توجهی و کم مهری مرد؛ زن را کینه‏ ای، کم‏ روحیه، دچار آشفتگی و تندی در گفتار و رفتار می‏کند.

۱۸. لباس باید با کار و زمان تناسب داشته باشد.

هر کاری و شغلی و همچنین هر یک از انواع رشته ‏های ورزشی، لباس مخصوص دارد. دیگر این که در بهار باید لباس بهاری؛ در تابستان لباس خنک، رنگ روشن، نازک و لطیف؛ در پاییز لباس متوسط؛ و در زمستان، لباس ضخیم و گرم پوشید.

در زندگی، اگر گرمای مادّیات و غرور، مردی را گرمازده کرد، همسر او باید این گرمای کبر و منیّت را از او جدا کند.

اگر سرمای بیکاری، ورشگستگی، مریضی، قرض، اجاره خانه و گرانی، مردی را سرمازده نمود، همسر او باید سرمای یأس و ناامیدی را از او جدا سازد.

۱۹. در منزل، برای روح لطیف خود و همسرتان، لباس‏هایی خوش‏رنگ و جذّاب استفاده کنید.

در روایت آمده است: در مصائب که باید رنگ مشکی بپوشید، وقتی وارد منزل می‏شوید، لباس‏هایتان را عوض کنید و با پوشیدن لباس شاد، روح لطیف  خانواده را با طراوت نمایید.

خانم! در خانه مهمان عزیزی داری به نام شوهر.

آقا! در خانه موهبتی الهی داری به نام همسر.

خانم! اگر شوهرت را تأمین نکنی، در آینده، امنیت روانی نخواهی داشت.

آقا! اگر نیازهای عاطفی همسرت را تأمین نکنی، دچار مشکل خواهی شد.

۲۰. هر کس با لباس خود معرفی می‏شود.

اگر لباس مرد کثیف باشد، آبروی زن از بین می‏رود، چون نمود کار زن، پاکیزگی لباس مرد است؛ و اگر لباس زن، زننده باشد، غیرت و عزت مرد سؤال برانگیز می‏شود، چون نمود غیرت مرد به نجابت و حجاب زن اوست.

قرآن کریم می‏فرماید:

«یا اَیُّهاَ النَّبیُّ قُلْ لِاَزْواجِکَ وَ بَناتِکَ وَ نِساءِ الْمُؤمِنینَ یُدْنینَ عَلَیْهِنَّ مِنْ جَلابیبِهِنَّ ذلِکَ اَدْنی‏ اَنْ یُعْرَضْنَ فَلا یُوْذَیْنَ وَ کانَ اللَّهُ غَفوُراً رَحیماً»

ای پیامبر! به زنانت، دخترانت و زنان مؤمن بگو: فرو بپوشند بر خود چادرهایشان را؛ این نزدیک‏تر است به آن که شناخته و رنجانیده شوند؛ و همواره خدا غفور و رحیم است.

کلبه عشق (آنچه یک عروس و داماد باید بدانند) ص53/58- مهدی دانشمند

امتیاز خبر:
2 2 0

نظرات


نظری وجود ندارد.

مرتب سازی براساس

آرشیو:

دی ان ان